Ik doe mijn verhaal

"Ik heb alles geprobeerd, maar ik heb nog steeds pijn" : Inzicht in moeilijk te behandelen artrose

U doet uw oefeningen, volgt uw behandeling, hebt alles geprobeerd (fysiotherapie, ontstekingsremmers, injecties)… en toch blijft de pijn aanhouden? Begint u te twijfelen en denkt u dat het nu eenmaal zo moet zijn? Wees gerust: het is geen persoonlijk falen. Misschien behoort u wel tot de zogenaamde “refractaire” gevallen. Dit is geen doodlopende weg, maar een teken dat er een gepersonaliseerde en op maat gemaakte aanpak nodig is.

IN HET KORT: Wat je moet onthouden

  • Een veelvoorkomend verschijnsel: bijna 2 miljoen Belgen hebben last van artrose. Bij een aanzienlijk deel van de patiënten houdt de pijn aan, ondanks een goed gevolgde standaardbehandeling.
  • Waarom gaat het zo moeizaam? Het is niet alleen maar slijtage. Een ernstige ontsteking, oxidatieve stress of anatomische afwijkingen kunnen ervoor zorgen dat het gewricht ‘niet reageert’ op klassieke behandelingen.
  • Er is hoop: "refractair" zijn betekent niet dat er geen opties meer zijn. Meerdere benaderingen kunnen vandaag opnieuw kansen geven aan beweging: aanpassing van de multimodale aanpak, interventionele behandelingen (radiofrequentie, micro-embolisatie), innovatieve biomaterialen zoals CM-chitosan, of chirurgie op het juiste moment.

Wanneer artrose niet reageert ‘zoals verwacht’

Artrose is een complexe aandoening waarbij meerdere factoren een rol spelen. Hoewel de meeste patiënten baat hebben bij de klassieke combinatie van “gewichtsverlies, fysiotherapie en medicatie”, geldt dat niet voor iedereen. De medische wereld definieert ‘refractaire’ (of moeilijk te behandelen) artrose voortaan als aanhoudende symptomen en een verminderde levenskwaliteit, ondanks een geoptimaliseerde conservatieve behandeling die gedurende meerdere maanden is gevolgd.

Waarom gebeurt dit?

Hardnekkige artrose kent niet één specifiek beeld. Het kan voorkomen bij:

  • De jonge sporter na een trauma.
  • Werkende mensen bij wie hun beroep of hobby de gewrichten zwaar belast.
  • De oudere patiënt met ernstigere slijtage.
Vaak wordt het interne milieu van uw gewricht verstoord door “oxidatieve stress” en ontstekingen, waardoor het kraakbeen sneller wordt afgebroken dan dat het wordt beschermd. Het gevolg: de pijn belemmert de beweging. Maar hoe minder je beweegt, hoe stijver het gewricht wordt. Het doel is niet alleen om de pijn weg te nemen, maar ook om deze vicieuze cirkel te doorbreken, zodat u weer kunt bewegen.
Quiz: Heb ik refractaire artrose?
Quiz: Hoe ver ben ik in mijn artrose-traject ?
Hardnekkige artrose is zeer heterogeen. In de wetenschappelijke literatuur worden echter verschillende typische profielen onderscheiden die minder goed reageren op klassieke behandelingen

Risicogroepen: Ben ik hierdoor getroffen?

Hardnekkige artrose is zeer heterogeen. In de wetenschappelijke literatuur worden echter verschillende typische profielen onderscheiden die minder goed reageren op klassieke behandelingen 1,4:

  • Het ‘anatomische’ (femoro-patellaire) profiel
    Slijtage van het gewricht tussen de knieschijf en het dijbeen, wat vaak pijn aan de voorkant van de knie veroorzaakt. Dit is de meest voorkomende vorm bij jonge en actieve mensen.
  • Het 'metabole' profiel (obesitas / overgewicht)
    Het metabole profiel betreft personen met overgewicht of met een metabool syndroom (type 2-diabetes, hypertensie, dyslipidemie). De mechanische belasting op de knie speelt een rol, maar dat is niet het enige mechanisme: het overtollige vetweefsel produceert ontstekingsmoleculen (adipokines) die in het bloed circuleren en het kraakbeen aantasten, ook in niet-dragende gewrichten zoals de handen. Dat is wat dit profiel onderscheidt van een zuiver mechanische artrose.
  • Het profiel 'Gevorderd' (graad III-IV)
    Ernstige artrose waarbij het kraakbeen verder is aangetast en de knie op röntgenfoto’s meer beschadigd is. Komt minder vaak voor dan de matige vormen.
  • Het 'multicompartimentele' profiel
    Slijtage die verschillende gewrichten betreft: femur-patella, femur-tibia (zowel aan de binnen- als aan de buitenkant), dus een meer algemene aandoening die minder vaak voorkomt
  • Het niet-opereerbare profiel
    Patiënten bij wie chirurgie geïndiceerd is, maar onmogelijk om medische redenen.

Elk geval van artrose is uniek; overleg dit met uw arts.

Een blik vanuit een ander perspectief – Prof. Camille Choufani

❝ Onze rol bestaat erin de toestand van het gewricht te begrijpen, evenals het aandeel van elk verschijnsel in het ontstaan van de pijn (ontsteking, metabolisme, mechanisch?), om de passende oplossing voor te stellen voor de toestand van het gewricht op het moment dat de patiënt ons raadpleegt. De huidige innovaties laten ons toe om in te grijpen waar de standaardbehandelingen tekortschieten, om tijd te winnen, de noodzaak van een zwaardere chirurgische keuze uit te stellen, en vooral de levenskwaliteit en het bewegen van de patiënt te verbeteren.❞

Waarom blijft mijn artrose hardnekkig?

Hardnekkige artrose is geen eenduidige aandoening. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat deze aandoening het gevolg is van een combinatie van factoren die het gewricht ‘minder ontvankelijk’ maken voor conventionele behandelingen.

Recente studies wijzen op verschillende belangrijke mechanismen bij deze patiënten: 9,10

  • een chronische laaggradige ontsteking met verhoogde waarden van ontstekingsstoffen in het bloed en in het gewricht
  • een versnelde afbraak van het kraakbeen
  • een oxidatieve stress die de ontsteking onderhoudt en de chondrocyten (kraakbeencellen) verzwakt

Samen verklaren deze mechanismen waarom standaardbehandelingen er niet altijd in slagen de pijn onder controle te houden of het ziekteverloop te vertragen. Ze dragen bij aan de verergering van de letsels, maar ook aan chronische pijn en functionele beperkingen in het dagelijks leven.

Quiz: Heb ik refractaire artrose?
Quiz: Hoe ver ben ik in mijn artrose-traject ?
AdobeStock_524395310-5

“Hardnekkig” betekent niet “onoplosbaar”

Als de pijn ondanks uw inspanningen en het opvolgen van de behandeling aanhoudt, is dat waardevolle informatie. Het geeft simpelweg aan dat uw artrose specifieke mechanismen (biologisch of mechanisch) vertoont die niet met de standaardbehandeling kunnen worden aangepakt.

1. Herzien om beter te kunnen richten

Allereerst zal uw arts controleren of de diagnose volledig is. Soms komt de pijn voort uit de pezen of spieren rondom de knie, en niet uit het gewricht zelf.

  • Pas uw bewegingspatroon aan: als lopen pijn doet, is stilzitten geen oplossing. U moet op een andere manier bewegen (fietsen, aquagym, gerichte spierversterking) om het kraakbeen te voeden zonder het te belasten.
  • Aandacht voor de verergerende factoren: Bij metabole profielen werkt gewichtsverlies als een echte ontstekingsremmende behandeling. Het vermindert niet alleen de belasting, maar ook de interne ontsteking.

2. Op een andere manier met crises omgaan

Als de ontsteking hoog oplaait, is er geen beweging mogelijk. Eerst moet de brand worden geblust voordat er weer kan worden opgebouwd.

  • Corticosteroïdinjecties: Ze genezen artrose niet, maar kunnen af en toe nuttig zijn om een gezwollen knie (vochtophoping) te laten slinken en een moeilijke fase te doorstaan.
  • Aanpassing van de pijnstillers: Als de gebruikelijke ontstekingsremmers niet meer voldoende zijn of gecontra-indiceerd zijn, kunnen andere soorten medicijnen helpen om de pijn te beheersen.

3. Innovatieve behandelingen

Bij hardnekkige patiënten is de binnenkant van de knie vaak doordrenkt met “oxidatieve stress”, waardoor klassieke behandelingen zoals hyaluronzuur snel worden afgebroken. Om hierop in te spelen, zijn er nieuwe therapeutische middelen beschikbaar:
  • Geavanceerde biomaterialen (bijv. CM-Chitosan): Deze Belgische innovatie (afkomstig van de champignon en niet van dierlijke oorsprong) is ontwikkeld om deze oxidatieve stress te weerstaan. Dit robuustere product is bedoeld om het gewricht langdurig te smeren, zelfs bij patiënten bij wie de behandeling niet aanslaat, om hen weer enige bewegingsvrijheid te geven.
  • Embolisatie (TAME/GAE): Bij zeer hardnekkige pijn kan deze opkomende techniek de abnormale bloedtoevoer die de chronische ontsteking voedt, verminderen.
  • Thermocoagulatie via radiofrequentie van de geniculaire zenuwen: een hoogfrequente stroom wordt onder beeldgeleiding toegepast op de kleine sensibele zenuwen die de pijn van de knie doorgeven. Voorbehouden aan patiënten bij wie de behandeling onvoldoende werkt of die niet opereerbaar zijn.
Lees ons artikel hierover

Elk geval van artrose is uniek; overleg dit met uw arts.

Hardnekkige artrose is een uitdaging, maar het is geen onoverkomelijk probleem. Sta niet alleen tegenover de pijn. Als uw huidige behandelingen niet werken, is het misschien tijd om uw aanpak samen met uw specialist te herzien. Er zijn oplossingen om het gewricht te ontlasten en, bovenal, om u weer vertrouwen te geven in uw bewegingsvermogen. Want dat is waar het om draait: uw bewegingsvrijheid behouden, op elke leeftijd.

Deel dit artikel

Elke artrosevorm is uniek. Artrose geneest niet maar kan worden aangepakt. De therapeutische strategie wordt per geval bepaald, afhankelijk van het klinisch profiel. De informatie op Artrose Active heeft een educatief doel en vervangt geen medisch advies: de diagnose, de keuze van de behandelingen en de aanpassing ervan behoren uitsluitend tot de bevoegdheid van een zorgverlener. Bij aanhoudende pijn of een verergering van de symptomen, raadpleeg uw arts.

1. Mandell BF, Lipani J. REFRACTAIRE OSTEOARTRITIS: differentiële diagnose en behandeling. Rheumatic Disease Clinics of North America. 1995;21(1):163-178. doi:10.1016/S0889-857X(21)00377-X

2. Dell’Isola A, Recenti F, Giardulli B, Lawford BJ, Kiadaliri A. Overzicht van het jaar 2025 op het gebied van artrose: epidemiologie en behandeling. Osteoarthritis and Cartilage. 2025;33(11):1300-1306. doi:10.1016/j.joca.2025.08.015

2. Costello CA, Rockel JS, Liu M, et al. Meta-analyse van individuele deelnemersgegevens uit metabolomisch onderzoek naar aanhoudende kniepijn bij patiënten met primaire artrose. Rheumatology (Oxford). 2022;62(5):1964-1971. doi:10.1093/rheumatology/keac545

3. Mandell BF, Lipani J. REFRACTORIEVE OSTEOARTRITIS: Differentiële diagnose en behandeling. Rheumatic Disease Clinics of North America. 1995;21(1):163-178. doi:10.1016/S0889-857X(21)00377-X

4. Raman R, Henrotin Y, Chevalier X, et al. Beslissingsalgoritmen voor herbehandeling met viscosupplementatie bij patiënten met knieartrose: aanbevelingen van de EUROpean VIScosupplementation COnsensus Group (EUROVISCO). Cartilage. 2018;9(3):263-275. doi:10.1177/1947603517693043

5. Courties A, Kouki I, Soliman N, Mathieu S, Sellam J. Overzicht van artrose in 2024: epidemiologie en behandeling. Osteoarthritis and Cartilage. 2024;32(11):1397-1404. doi:10.1016/j.joca.2024.07.014

6. Kloppenburg M, Berenbaum F. Overzicht van artrose in 2019: epidemiologie en behandeling. Osteoarthritis Cartilage. 2020;28(3):242-248. doi:10.1016/j.joca.2020.01.002

7. Overton C, Nelson AE, Neogi T. Richtlijnen voor de behandeling van artrose van zes beroepsverenigingen: overeenkomsten en verschillen. Rheum Dis Clin North Am. 2022;48(3):637-657. doi:10.1016/j.rdc.2022.03.009

8. Wilms LM, Jannusch K, Weiss D, et al. Transarteriële micro-embolisatie voor de behandeling van hardnekkige chronische gewrichtspijn bij artrose. Rofo. 2024;196(12):1236-1245. doi:10.1055/a-2288-5743

9. Goldring MB, Otero M. Ontsteking bij artrose. Curr Opin Rheumatol. 2011;23(5):471-478. doi:10.1097/BOR.0b013e328349c2b1

10. Henrotin Y, Kurz B, Aigner T. Zuurstof en reactieve zuurstofsoorten bij kraakbeenafrbraak: vrienden of vijanden? Osteoarthritis Cartilage. 2005;13(8):643-654. doi:10.1016/j.joca.2005.04.002

11. Hardnekkige patiënten en knieartrose: Belgische innovatie en nieuwe behandelingsmogelijkheden. Kiomedine. 2 oktober 2025. Geraadpleegd op 12 december 2025. https://www.kiomedine.com/fr/patients-refractaires-larthrose-du-genou-et-ses-profils-complexes/

12.Conger A, Gililland J, Anderson L, Pelt CE, Peters C, McCormick ZL. Genicular Nerve Radiofrequency Ablation for the Treatment of Painful Knee Osteoarthritis: Current Evidence and Future Directions. Pain Med. 2021;22(Suppl 1):S20-S23. doi:10.1093/pm/pnab129

Ontvang ons nieuws