Artrose is een van de meest voorkomende gewrichtsaandoeningen: meer dan 650 miljoen mensen wereldwijd zijn ermee geconfronteerd, waaronder bijna 10 % van de personen ouder dan 60 jaar. 1,2 In de ontwikkelde landen behoort ze zelfs tot de tien meest invaliderende aandoeningen. 3 De knie, een sleutelgewricht in het dagelijks leven, is bijzonder kwetsbaar.
Artrose kan hier om verschillende redenen ontstaan: door een trauma, of door genetische, metabolische of biomechanische factoren.4 Maar in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, leidt het zorgtraject niet automatisch tot een prothese.
De behandeling is gebaseerd op een combinatie van niet-medicamenteuze en medicamenteuze behandelingen, met een duidelijk doel: pijn verlichten en de functie behouden.3 Chirurgie komt pas in beeld nadat de conservatieve behandelingsmogelijkheden zijn onderzocht en geoptimaliseerd.3,4
Voordat een operatie wordt overwogen, zijn er tal van behandelingsopties die gebaseerd zijn op een combinatie van medicamenteuze en niet-medicamenteuze behandelingen.3 De aanbevelingen van de wetenschappelijke verenigingen zijn gebaseerd op een alomvattende en multidisciplinaire aanpak, die is opgebouwd rond verschillende complementaire pijlers:5
Vóór elke therapeutische beslissing zullen de artsen de impact van uw artrose op het dagelijks leven, uw pijn en uw levenskwaliteit beoordelen.
❝Voor ik opereer, heb ik het altijd over de 20 tot 30 % van de patiënten die pijn blijven houden na een technisch geslaagde prothese. Alles moet worden ingezet voor de ingreep, om geen spijt te krijgen van een chirurgische keuze. Te meer omdat deze maatregelen, mocht een operatie alsnog nodig blijken, toelaten om de patiënt optimaal voor te bereiden (onder meer revalidatie en gewichtsverlies).❞
Meestal zorgen aangepaste lichaamsbeweging, revalidatie en medicamenteuze behandelingen bij veel patiënten voor een verbetering van de symptomen. Maar niet bij iedereen.
Bij sommige mensen verandert er, ondanks een goed uitgevoerde behandeling, eigenlijk niets. De pijn, de stijfheid en het verlies van gewrichtsfunctie blijven aanwezig, ook al is de behandeling goed uitgevoerd.6
In deze context spreekt men van moeilijk te behandelen artrose, ofwel „refractaire6“.
Hardnekkige artrose is een specifieke vorm van de aandoening waarbij de verwachte resultaten uitblijven en die een andere therapeutische aanpak vereist.
Hardnekkige artrose komt ook voor bij jonge of sportieve patiënten, met name na een trauma. Deze aandoening houdt meestal verband met een combinatie van factoren die ten grondslag liggen aan artrose.8
In dergelijke situaties verdwijnt de pijn niet, stoten de gebruikelijke behandelingsmethoden op hun grenzen en rijst onvermijdelijk de vraag naar andere strategieën.
Het gaat er in de eerste plaats om de behandeling af te stemmen op het specifieke profiel van de patiënt, in plaats van een standaardaanpak te volgen⁵,⁹: aanpassing van de behandelingen, een op maat gemaakte aanpak van pijn (nociceptieve, centrale of neuropathische pijn), een programma voor gewichtsverlies of andere gerichte benaderingen.
Een gedeeltelijke of totale knieprothese behoort tot de mogelijkheden, maar alleen in welbepaalde gevallen.
Deze behandeling is geïndiceerd bij radiologisch vastgestelde gevorderde artrose, gepaard gaande met aanhoudende en invaliderende pijn, ernstige functionele beperkingen en een aantoonbaar falen van conservatieve behandelingen, in het kader van een gezamenlijke beslissing op basis van gevalideerde criteria en de daadwerkelijke impact van de aandoening op het dagelijks leven.3,10
Wist u dat?
De verwachtingen ten aanzien van een operatie zijn vaak erg hooggespannen, met name wat betreft pijn, terwijl de voordelen soms worden overschat³: tussen de 5 en 40 % van de patiënten meldt weinig of geen verbetering na een totale knieprothese.⁴
Ten slotte is een operatie niet altijd mogelijk.
Leeftijd, activiteitsniveau, geschiktheid voor een operatie of het operatierisico in verband met bepaalde aandoeningen kunnen ertoe leiden dat de voorkeur wordt gegeven aan een conservatieve behandeling, soms voor langere tijd.11
Naast de klassieke behandelingsopties en chirurgie zijn er tegenwoordig nieuwe therapeutische benaderingen beschikbaar of in ontwikkeling voor de zogenaamde refractaire vormen.12
Bepaalde recente benaderingen, zoals injecteerbare biomaterialen op basis van CM-Chitosan, élargissent les verbreden de mogelijkheden voor de aanpak van knieartrose.12
Ook andere innovatieve strategieën komen op, zoals trans-arteriële micro-embolisatie (TAME) of thermocoagulatie via radiofrequentie van de geniculaire zenuwen, die wordt bestudeerd bij patiënten met chronische gewrichtspijn die niet reageren op conservatieve behandelingen of die blijven aanhouden na chirurgie.11
De informatie op Arthrose Active is uitsluitend bedoeld ter voorlichting en vormt in geen geval een vervanging voor medisch advies. De diagnose, de keuze van de behandelingen en de aanpassing daarvan zijn uitsluitend voorbehouden aan een zorgverlener. CM-Chitosan is een medisch hulpmiddel van klasse III. Het toedienen ervan moet gebeuren door een zorgverlener die ervaring heeft met intra-articulaire injecties.
